#22 Archief 2.0 – veranderen, anders …

In dit ding wordt weer heel wat gevraagd; het is geen doen dit keer, maar vooral denken… Om te beginnen volgen hier een paar citaten, die het gedachtegoed van Archief 2.0 illustreren:

“.. to give me hope that we can forge a new and better future by connecting to each other. To me, that’s what Archives 2.0 as a philosophy and Web 2.0 as it’s most immediate application are about. The ability to bring disparate sources, ideas, users, providers, professions, etc. together in ways that allow them to transcend what they could do alone. ” (lees verder)

En uit de toelichting op het 22e 23archievending:  “Hoe het ook zij en welke kant de discussie ook zal uitgaan, iedereen die het archiefwezen van nabij volgt is ervan overtuigd dat de archiefdienst van morgen (of over vijf of tien jaar) er totaal anders uit zal zien dan het archief van vandaag. Dat geldt ook voor het werken in een archief. En dat geldt dus ook voor jouw archief. En voor jou.”

Een mooie nieuwe toekomst zal Archief 2.0 ons dus brengen, iets totaal anders ook. Morgen al of desnoods over 10 jaar. Ik vraag me af: waarop is die veronderstelling gebaseerd? Dat we ons een slag in de rondte bloggen en twitteren? Actief zijn op forums? Dat het volgens sommigen moet? Na een paar maanden rondneuzen in de wondere wereld van 2.0 valt  me op dat eigenlijk nog maar erg weinig archiefdiensten echt 2.0 zijn, in de zin van het Manifest. Veel is nog bij het oude gebleven, al is de interactie met bepaalde publieksgroepen veranderd ten opzichte van 10 jaar geleden, dat geef ik toe.

Naar analogie van de theorie van de longue durée zie ik de dingen die ik net noemde (twitteren, bloggen, zichtbaar zijn op www) als de direct waarneembare manifestaties van de ontwikkeling van 1.0 naar 2.0. Daaronder echter liggen diepere lagen, en die bewegen langzamer. Hoeveel beweging zit er eigenlijk in de diensten als zodanig? De vorming van de RHC’s is inmiddels al weer een flink aantal jaren geleden, en nu is het weer stil geworden op dat front, heel stil. En nog dieper, hoe staat het met de functie van archieven in de maatschappij? Onze bestaansreden, de grondslag van wat wij doen? Als ik de in 2011 door de Unesco goedgekeurde Universele verklaring over Archieven lees, zie ik maar weinig verandering in die functie:

“Zij [de Verklaring] benadrukt de sleutelrol die archieven hebben ten aanzien van administratieve transparantie en democratische verantwoording, maar ook als bewaarplaats van het collectieve sociale geheugen.” (lees verder)

Pas als dat niet meer zo is, zal het werken in een archief totaal veranderd zijn.

‘Archief 2.0’ vind ik overigens wél belangrijk. Die bewaarplaats van administratieve transparantie en ons collectieve geheugen moet natuurlijk wel toegankelijk zijn, en blijven. Daarvoor moet je eigentijdse middelen inzetten, dat spreekt voor zich. En ja, ik ben lid van het forum, al is het dan als lurker. Dus ben ik blij dat zo vele anderen de moeite nemen om hun kennis met mij te delen en daar weinig voor terug te krijgen. De bezoeker opzoeken op de plekken waar hij of zij zich met zijn smartphone, mini-IPad of tablet ook maar bevindt: prima, doen als dat mogelijk is! Maar een bezoeker die na een korte of langere reis, in de stilte van een -weer- lege studiezaal in alle rust de eeuwenoude stukken door zijn handen wil laten gaan, moet je ook nog willen bedienen, al is dat dan heel erg 1.0. Misschien hebben zij wel het beste deel gekozen…

christus_bei_maria

Een gedachte over “#22 Archief 2.0 – veranderen, anders …

  1. Niks moet, alles mag. De verandering zit ‘m niet alléén in het communiceren en informatieverstrekken via andere wegen dan de gebruikelijk 1.0-routes, maar ook in de mogelijkheden die web 2.0 biedt om meer mensen op afstand met je te laten meedenken en -doen en om wellicht andere doelgroepen te bereiken. In een archief Denemarken is een zeer succesvol Facebookproject aan de gang dat vooral heel veel jongeren trekt. Het archief zit daar bovenop (dat gebeurt door stagiaires) en doet volop mee met discussies en levert op een aansprekende manier de nodige historische content.
    En ook op het gebied van aquisitie, beheer en behoud zitten we in een transitiefase. Ik heb eind jaren ’80-gebin ’90 (ik weet het niet meer precies) een cursus MLG in de inversiteit van Leiden gevolgd. Conclusie: we weten niet wat we ermee aan moeten en wat de toekomst zal brengen. Tja… Maar nu wordt er heel serieus nagedacht over en plannen gemaakt voor een nationaal e-depot omdat we er niet aan ontkomen dat we digitale bestanden zullen moeten gaan aquireren en beheren en ter beschikking stellen.
    En je hebt gelijk, er is nog veel bij het oude gebleven, maar verandering gaat langzaam. Gelukkig maar, want zo heb je als archiefdienst tijd om daar adequaat op in te spelen.
    Anneke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s